Guusje Kaayk

Olivier Dubois

dance (various)

 

OLIVIER DUBOIS
Tragédie

A lightning rod jolting the contemporary dance scene in France, Olivier Dubois submits the nude bodies of 18 dancers to the implacable repetition of a mechanism that slowly gnaws away at their docility, pushing them toward an explosive liberation. This powerful, gut-wrenching Tragédie pulls the audience headlong into a collective catharsis.

Een choreografisch gedicht voor achttien dansers, een repetitieve, hypnotiserende uitputtingsslag die je als kijker niet onberoerd kan laten. In Tragédie zet de Franse choreograaf Olivier Dubois zijn onderzoek naar menselijkheid voort dat hij inzette met Révolution, vorig jaar een succes op het Holland Festival. Hij stond eerder op Julidans als danser en met zijn eigen werk Faune(s) (2009).

Als hét enfant terrible van de Franse eigentijdse dans schuwt Olivier Dubois (die zijn sporen verdiende bij onder anderen Jan Fabre en Sasha Waltz) geen confronterend thema of beeld. Meer dan om het ontwikkelen van een bewegingstaal is het hem te doen om het aansnijden van controversiële thema’s die we te vaak uit de weg gaan: genderkwesties, seksualiteit, geweld, taboes.

In Tragédie zet hij negen mannen en negen vrouwen naakt op het podium, ontdaan van de psychologische, historische en sociologische problemen die aan beide seksen kleven, om te zien wat er gebeurt als zij zichzelf en elkaar als het ware opnieuw ontmoeten – individueel, in paren en in groepsverband. Het simpele feit dat we mens zijn maakt ons nog niet menselijk, daarin schuilt de tragedie van ons bestaan. Dubois trainde maandenlang met de dansers om hen de grenzen van hun kunnen te laten aftasten.